List do redakcji. To nie będzie takie proste jak zapowiadają władze

To doprowadziło w praktyce do zamknięcia szpitala i poradni dla pacjentów bez chorzenia covid 19, pozbawiając 100 tysięczny powiat dostępu do usług medycznych, świadczonych w Raciborzu przez powiatową lecznicę. Również od kilku miesięcy twierdzę, że tak jak można było szpital przekształcić zgodnie z covid ustawą /polecenie powinien wydać Minister Zdrowia, a nie wojewoda/, tak nie można w sposób szybki, zgodnie z przepisami przywrócić szpitala do działalności sprzed 16 marca, bo takie przepisy po prostu nie istnieją.

Wydaje się, że przynajmniej w części dotarło to do dyrekcji szpitala, która teraz wmanewrowywana w szybkie przekształcenie struktury szpitala w tzw. hybrydę /cokolwiek to oznacza/ nie jest już tak ochocza w przekształcaniu szpitala „na kolanie” i bez namysłu. Szkoda , ze takiego poglądu i postawy nie prezentowano przed 16 marca. W związku z tym, że nie ma ustalonych przepisami procedur jak odwrócić nawet w części tzw. szpital jednoimienny, to jest kłopot by zapewnić mu takie finansowanie, aby nie poniósł szkody. Dobrze, że przynajmniej teraz ten problem zauważono w dyrekcji i wreszcie dąży się do ustalenia warunków na piśmie, co zupełnie zlekceważono w marcu 2020 r. Niestety, obecne przepisy nie przewidują zasad specjalnego finansowania przez NFZ szpitala działającego jednocześnie jako ”covidowy” i „niecovidowy”, więc pewnie jest trudność w wynegocjowaniu dobrych warunków, mając jeszcze na uwadze, że prowadzenie szpitala w formie hybrydy jest kosztowniejsze i, niestety, gorzej finansowane przez NFZ.

Podstawową jednak sprawą jest funkcjonowanie szpitala zgodnie z obowiązującym prawem, czyli w strukturze ustalonej i zarejestrowanej w odpowiednim Rejestrze. I tutaj będzie największy problem, który nie wynika jedynie z pandemii, a w największej mierze z uporu radnych i dyrekcji szpitala, umieszczających od kilku lat pełną, szczegółową strukturę szpitala w Statucie Lecznicy, co jest niekoniecznie zgodne z przepisami i równocześnie ogromnie utrudnia reorganizację tej placówki. Statut szpitala od 2011 roku uważany jest za akt prawa miejscowego i jeśli w tym statucie jest umieszczona /zupełnie niepotrzebnie!!/ np. ilość łóżek, to nawet zmiana ilości jednego szpitalnego łóżka wymaga zmiany Statutu, poprzez uchwałę rady powiatu. To musi być poprzedzone konsultacjami społecznymi, więc procedura musi trwać więcej niż 1 miesiąc i wymaga zwołania sesji rady powiatu. Gdyby tak jak wymagają przepisy i jak to jest np. we wszystkich szpitalach marszałkowskich, szczegółowa struktura szpitala była umieszczona w Regulaminie Organizacyjnym /o co zabiegam bezskutecznie od kilku lat/ to zmiana tej struktury mogłaby się dokonać nawet w ciągu jednego dnia, bo wymaga tylko decyzji dyrektora i pozytywnej uchwały rady społecznej. Wojewoda nie ma żadnych uprawnień, żeby nawet w formie decyzji administracyjnej zmienić strukturę szpitala na potrzeby leczenia pacjentów bez covid.

Szpital obecnie również odczuwa boleśnie skutki wszystkich niedobrych decyzji sprzed lat np. sprzedaż stacji dializ, sprzedaż radiologii. Brak własnej radiologii i konieczność nowych uzgodnień z firmą zewnętrzną już zaowocowała brakiem działania stacjonarnego rtg w początkowej fazie funkcjonowania tzw. szpitala jednoimiennego /paraliżując zupełnie oddziały zabiegowe/. Czy teraz uda się tę prywatna radiologię podzielić między dwa obszary planowanej działalności lecznicy? Z pewnością nie będzie to takie proste.

Zapowiedzi niektórych członków zarządu powiatu, że można szpital po otrzymaniu decyzji „odwrócić w tydzień” trudno nawet komentować, bo dyskusja na tak populistycznym i nieprofesjonalnym poziomie jest po prostu niepoważna. Dziwić musi ten entuzjazm powiatu dla pomysłu funkcjonowania szpitala jako hybrydy. Przecież na początku lipca zarząd powiatu podjął uchwałę z której wynika, że stworzenie hybrydy w szpitalu jest niemożliwe i w związku z tym wzywał wojewodę do spowodowania ewakuacji ze szpitala wszystkich covid pacjentów i umożliwienie placówce funkcjonowania na zasadach sprzed 16 marca. Czy zarząd powiatu bierze na serio to, co sam uchwala?

Z drugiej strony sygnały płynące z warszawskich salonów, katowickich gabinetów i raciborskich biur, że tylko od decyzji samorządu i dyrekcji zależy teraz przywrócenie od września „ normalności” w szpitalu są prymitywną socjotechniką, obliczoną na skierowanie całego niezadowolenia społecznego na lokalne władze samorządowe i szpitalne, które oczywiście nie są bez winy za tę katastrofę z ochroną zdrowia w powiecie.
Mimo, że od lat nie mam dobrego zdania o nadzorze powiatu nad lecznicą i strategicznych decyzjach podejmowanych w sprawie szpitala, to autentycznie życzę, by udało się odzyskać szpital w poszanowaniu praw wszystkich pacjentów i mieszkańców powiatu, w zgodzie z obowiązującymi przepisami i troską o finanse szpitala. By wreszcie Raciborzanie odzyskali lecznicę i nie musieli składać się na szpital, który obecnie odmawia im leczenia w tak trudnym dla wszystkich okresie.

Marek Labus