Konkretnie? Sucho wszędzie! głucho wszędzie!

Jednocześnie stałym niedoborom wody towarzyszy chwilowy niszczący jej nadmiar, w postaci nawalnych deszczy, a w efekcie podtopień czy powodzi, z których woda szybko spływa i nie nawadnia niczego. Choć susza na ziemi raciborskiej nie jest tak dramatyczna jak np. na północy województwa, to w tak urodzajnym rolniczo terenie jest znacznie bardziej dotkliwa. Tak samo jak lawiny błota spływające z pól i groźba powodzi, która ma u nas wymiar nad wyraz realny.

Pilne podjęcie prac, które zabezpieczą nas przed skutkami tych anomalii, staje się więc strategicznym wyzwaniem. Niestety, jak sucho, tak głucho! Oczywiście ze strony władz, które za gospodarkę wodną odpowiadają! Bo ostatnie cztery lata zmarnowano. Od gospodarowania wodą mamy, owszem, ale Ministerstwo Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej oraz Przedsiębiorstwo Wody Polskie, zwane z racji swoich osiągnięć nazywane jest Bagnem Polskim.

Zamiast rzetelnie odpowiedzieć na narastający problem suszy, rząd odkurzył starą listę projektów hydrotechnicznych i nazwał to „wartym 14 mld zł programem rozwoju, a właściwie ratowania polskiej retencji”. Tyle, że ta lista życzeń inwestycyjnych nie służy wcale retencjonowaniu wody! W dodatku ma ruszyć po 2020 roku i potrwać 7-10 lat! I ciekawostka; to nieco tylko zmodyfikowany program kaskadyzacji polskich rzek, przyjęty w czerwcu…. 1978 roku i mający na celu spławiane barkami węgla na eksport za dewizy!

Tymczasem wobec gwałtownie przyspieszających zmian klimatu potrzebujemy prawdziwego narodowego programu ochrony przed suszą, który wykorzystywać będzie wyniki współczesnych badań, a nie wiedzę z połowy XX wieku, gwarantująca dziś jedynie katastrofę ekologiczną i zatrucie! Program też musi być wielosektorowy, łączyć praktyki rolnicze, leśnictwo oraz planowanie przestrzenne.

Zamiast gigantomanii i wielkich papierowo inwestycji pisanych palcem po wodzie, trzeba nam setek, a może tysięcy lokalnych konkretnych projektów: odtwarzania małych stawów, terenów mokradlanych, zalesień śródpolnych, edukacji w zakresie efektywnego wykorzystywania wody.

Taki cel miał wojewódzki program małej retencji, finansowany corocznie milionami z samorządów i funduszu ochrony środowiska. Zarządzał nim wojewódzki zarządy melioracji. Został zlikwidowany a zadania przejęły Wody Polskie, które na razie wsławiły się jedynie zakupem floty 200 wypasionych aut. Samego programu też już nie ma! Właśnie 24 lipca br. zarząd województwa uchylił przewidziany na lata 2014 -2020 Program małej retencji dla Województwa Śląskiego.

W takiej właśnie dramatycznej sytuacji zwróciłam się do naszych samorządów, by poparły apele naukowców i ekspertów. By wobec wielkości wyzwania, rządzący wreszcie stworzyli prawdziwy program ochrony Polski przed suszą! Może zostaną wysłuchane! Bo dziś państwo, oprócz hałaśliwych deklaracji, w walce z suszą nie pomaga. Nie udziela też żadnego wsparcia na profilaktykę czyli skuteczną małą retencję.

Obywatele zostali w efekcie pozostawieni sami sobie, bo w walce o wodę nie zmienią nic suche wizje wielkich inwestycji w mglistej przyszłości. Pól nie nawodnią jednorazowe, jednotysięczne rekompensaty, dostępne tylko dla tych, którym susza już wszystko wypali.

Nic nie zmieni też obiecywanie rolnikom że zabierze im się 100 mln unijnych dotacji z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich, by je im rozdać na wykopanie studni. Oczywiście po wyborach...

Gabriela Lenartowicz
Posłanka Stąd