Powstaje kolejna wieża widokowa w powiecie raciborskim [FOTO]

Umowę na budowę wieży Gmina Kornowac podpisała z firmą Wil-Met Jan Wilczek z Gamowa, która wygrała przetarg, oferując kwotę 294 tys. zł. Ma czas do końca sierpnia tego roku. Inwestycja jest realizowana w ramach projektu pn. Szlakiem wież i platform widokowych Euroregionu Silesia - Etap III - budowa wieży widokowej w Gminie Kornowac. Projekt jest współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz z budżetu państwa RP PRZEKRACZAMY GRANICE w ramach Programu INTERREG V-A Republika Czeska – Polska.

Zaprojektowano wieżę widokową na planie kwadratu w formie ostrosłupa o wysokości 19,72 m. Będzie miała trzy podesty widokowe - najwyższy na poziomie 921,5 cm.

Obiekt powstaje w szczególnym miejscu. Znakomity historyk górnośląski A. Welzel nazwę wsi Pogrzebień wywodzi od grzebienia, gdyż jej zabudowa rozciąga się „po grzebieniu”, czyli na wierzchowinie grzbietu wzgórza o wydłużonym kształcie. Dowodów na trafność tego spostrzeżenia dostarcza współczesna geologia. Wysoczyzna Pogrzebienia jest tzw. stoliwem kemowym, czyli zwykle wydłużonego kształtu wałem ziemnym, który tworzył się z osadów w szczelinach lodowca w czasie jego topnienia. Dziesiątki tysięcy lat później kolejny lądolód wkroczył, od Półwyspu Skandynawskiego, na tereny obecnej Polski Północnej oraz Środkowej, nie dotarł jednak na Śląsk. Wtedy to silne wiatry wiejące na przedpolu lodowca, naniosły na pogrzebieński grzbiet grubą warstwę lessów i utworów lessowatych, z których następnie wytworzyły się bardzo urodzajne gleby. Starsi mieszkańcy ul. Wiejskiej w Pogrzebieniu, nie raz, przy kopaniu studni ze zdumieniem odkrywali, że na głębokości kilku metrów leżą potężne, mocno zmineralizowane, pnie drzew… Są one materialnym dowodem na to, że porośnięte prehistorycznym lasem pogrzebieńskie wzgórze pokryte zostało, nawianą przez wiatry, pokrywą utworów lessowatych.

Ze wszystkich miejscowości gminy Kornowac sołectwo Pogrzebień wyróżniają nadzwyczajne walory geomorfologiczne z racji położenia w strefie krawędzi Płaskowyżu Rybnickiego, na granicy z Kotliną Raciborską oraz na niewielkim skrawku tej ostatniej, skąd do rzeki Odry jest mniej niż 2 km. Najcenniejszym z tych walorów jest przede wszystkim sama krawędź założona na uskoku tektonicznym oddzielającym zrąb tego płaskowyżu od rowu tektonicznego, w którym płynie Odra. Cennym krajobrazowo jest system spłaszczeń polodowcowych i wyjątkowo liczne formy erozyjne. Są to różnej wielkości dolinki i jary, utworzone przez wody okresowo i stale płynące. Częste są również tutaj osuwiska, czyli formy związane z ruchami masowymi oraz źródliska. Tylko w ostatnich kilkunastu latach, po długotrwałych ulewnych deszczach, w lasach: Pocionki i Łaziska wieloarowe połacie, blisko stuletniego lasu razem z podłożem odrywały się od stoków wzgórz, i „spływały” do dolinek usytuowanych kilkanaście metrów niżej. Niedawno też „pofalowały się” fragmenty łąk i dawnych pastwisk w Boćku, a także na Kościach, czyli na terenach leżących po prawej stronie szosy prowadzącej z Lubomi do Brzezia, tak znacznie, że prawie niemożliwe stało się ich mechaniczne użytkowanie. Geomorfolodzy twierdzą, że niewiele jest miejsc w Polsce, gdzie mapy topograficzne tak szybko, jak tutaj, dezaktualizują się.

Na całym Płaskowyżu Rybnickim nie ma też innej miejscowości, w której by różnica pomiędzy najwyżej i najniżej usytuowanymi naturalnymi punktami terenu wynosiła prawie 110 m (dokładnie 109,6 m). Z wymienionymi, dość pobieżnie, cechami geomorfologicznymi Pogrzebienia związane są jego ponadprzeciętne walory krajobrazowe. Dostrzegł to już wspomniany wcześniej A. Weltzel, który w swej Kronice Parafii Pogrzebień z 1888r. opisuje szeroką panoramę jaka rozpościera się na Dolinę Górnej Odry. Wymienia, że z drewnianej wieży, istniejącej wtedy w lesie Widok, mógł obserwować m.in. Szyndzielnię i Równicę w Beskidzie Śląskim, Łysą Górę, a także Jesioniki z Pradziadem w Czechach. Pisał też o doskonałych widokach roztaczających się, z płaszczyzny dachowej pałacu Baildona, zwłaszcza w kierunku północno-zachodnim i północnym z Biskupią Kopą (Sudety) i Górą św.Anny. Walory krajobrazowe Pogrzebienia zostały w pełni zachowane do dzisiaj i przy dobrej przejrzystości powietrza można dostrzec, z różnych miejsc usytuowanych w tej wsi, to co opisał wspomniany autor.

opr. w, źródło: kornowac.pl