Wspomnienie Anieli Czogały - lekarki z Nędzy

Osiągnięcia
Urodziła się 1 sierpnia 1948 r. w Nędzy. Córka Engelberta i Elfrydy z d. Schwan. Chodziła do szkoły podstawowej w Nędzy. Potem naukę kontynuowała w I Liceum Ogólnokształcącym im. Jana Kasprowicza w Raciborzu (dyrektorem wtedy była Irena Ścibor-Rylska, matka znanego scenarzysty i reżysera Aleksandra). Następnie kształciła się na Akademii Medycznej we Wrocławiu. Dyplom lekarza otrzymała 9 czerwca 1972 r. i rozpoczęła staż w Szpitalu Miejskim nr 1 w Gliwicach na oddziale wewnętrznym, jednocześnie pracując w przychodni rejonowej na osiedlu Sikornik. W 1977 r. uzyskała specjalizację I stopnia z chorób wewnętrznych. Była współautorką opublikowanej w „Zeszytach Naukowych Politechniki Śląskiej” w 1978 r. pracy pt. "O pewnej koncepcji komputerowego wykrywania zespołu QRS i obliczania niektórych parametrów przebiegu EKG" (w publikacji tej omówiono algorytmy umożliwiające lokalizację QRS w przebiegu EKG). 21 grudnia 1979 r. na podstawie dysertacji pt. "Analiza i klasyfikacja chromosomów metodą komputerowego porównywania charakteryzujących je funkcji" zdobyła naukowy stopień doktora nauk medycznych na macierzystej uczelni - Akademii Medycznej we Wrocławiu. Od 1987 r. była zatrudniona w Przychodni Wielospecjalistycznej nr 2 w Gliwicach, gdzie przyjmowała pacjentów w Poradni Chorób Serca i przeprowadzała badania specjalistyczne w Poradni Komputerowej Diagnostyki Kardiologicznej. W latach 90. uzyskała specjalizację II stopnia w zakresie chorób wewnętrznych i przygotowywała się do podspecjalizacji w zakresie kardiologii.

Życie prywatne
Była żoną od 1969 r. prof. zw. dr hab. inż. Ernesta Czogały (1941-1998), rodem z Raszczyc, wybitnego naukowca w zakresie inżynierii biomedycznej i pioniera matematycznej teorii zbiorów i systemów rozmytych. Matka trojga dzieci, córek: Teresy i Joanny (absolwentek filologii angielskiej) oraz syna Tomasza (inżyniera elektroniki).

Komentarz
Najwłaściwszym, a zarazem bardzo subtelnym komentarzem do dokonań Anieli Czogały będzie relacja jej najstarszej córki Teresy Czogały-Koczy:
„Moja mama wyjechała wprawdzie z Nędzy najpierw do Wrocławia, a później jej życie zawodowe i rodzinne było związane z Gliwicami i Raszczycami, ale zawsze z dumą opowiadała o dzieciństwie i młodości spędzonych w Nędzy i chętnie tam wracała, często odwiedzając swych rodziców i brata Gerarda, a po ich śmierci już tylko brata i jego rodzinę. Dała się poznać jako doskonała i kompetentna lekarka, świetny i przenikliwy diagnosta oraz osoba z przysłowiowym sercem na dłoni. Była konkretna i stosunkowo małomówna, lecz emanowała ciepłem, które zjednywało jej wszystkich pacjentów, w tym tych najmłodszych, lecz zawsze pamiętała, aby przed osłuchaniem małego dziecka ogrzać w ręce stetoskop, żeby się dobrze czuło w trakcie wizyty.

Dla mnie moja mama na zawsze pozostanie niedoścignionym wzorem, jeśli chodzi o zdolności organizacyjne i umiejętność dzielenia uwagi pomiędzy pracą a rodziną. Cały czas się kształciła i zdobywała kolejne szczeble specjalizacji, równocześnie zawsze poświęcała mnóstwo czasu nam, swoim dzieciom, oddanemu pracy naukowej mężowi i dwóm domom – w Gliwicach i Raszczycach. Dodatkowo dużo czytała, miała szerokie horyzonty, interesowała się sytuacją geopolityczną.

Różne bliskie mi osoby stale wspominają moją mamę: Twoja mama była jak mrówka, ciągle w ruchu. Twoja mama mi pomogła, gdy miałam problemy z kręgosłupem. Twoja mama na pewno by wiedziała, jak to wyleczyć. Bardzo mi brakowało mojej mamy po urodzeniu własnych dzieci. W czasie każdej choroby wieku dziecięcego myślałam: Mamo! I co ja mam teraz zrobić? Ty byś mi powiedziała, czy już podać antybiotyk, czy jeszcze czekać. Nie spotkałam na swej drodze zbyt wielu osób, które potrafiłyby wykonać taką ilość pracy w różnych sferach jak mama i które, nigdy nie szukając poklasku ani chwały, mogły zapanować nad tyloma aspektami codzienności. A trzeba pamiętać, że żyła w czasach, gdy nie było internetu ani telefonów komórkowych, kiedy każdy zakup czegokolwiek wymagał ustawienia się w długiej kolejce. Jej odejście, prawie dziewiętnaście lat temu, było ogromną wyrwą i stratą dla nas, jej trojga dzieci, a także mocno to odczuli pacjenci i najbliższe otoczenie”.

Epilog
Aniela Czogała zginęła wraz z mężem w wypadku samochodowym 8 października 1998 r. w Piaskach pod Pszczyną. Oboje są pochowani na cmentarzu w Raszczycach.

oprac. Krystian Okręt

Redakcja "Gazety Samorządowej Gminy Nędza" pragnie złożyć serdeczne podziękowania Pani Teresie Czogale-Koczy (córce) oraz Pani Aleksandrze Czogale (synowej) za udostępnienie materiałów i informacji o nieodżałowanej pamięci Pani Anieli Czogały z d. Hiltawskiej.

Aniela Czogała z d. Hiltawska (1948-1998)
1. Wraz z mężem Ernestem (na rok przed tragiczną śmiercią)
2. Zdjęcie z lat młodości