PWSZ przejmie budynek Gimnazjum nr 5 przy Opawskiej

PWSZ wstępnie zakłada opuszczenie budynku tzw. Słoneczka przy Lwowskiej, który przeszedłby ponownie we władanie miasta, a przejęcie gmachu G5. Uczniowie gimnazjum opuszczą go z końcem czerwca. G5 będzie wygaszane już w murach SP 15. Chwilowo, na rok lub dwa, z gmachu G5 skorzysta Państwowa Szkoła Muzyczna. Jej budynek przy Ogrodowej zostanie bowiem gruntownie zmodernizowany przez resort kultury i sztuki. Po wyprowadzce PSM gmach zagospodarowałaby PWSZ. Obiekt wymaga remontu, m.in. dachu, ale jak dodał prezydent, kwestia ta będzie podlegać dalszym rozmowom z rektor prof. Ewą Stachurą.

(waw)

Paweł Newerla, Dzieje Raciborza i jego dzielnic, Racibórz 2008.

30 maja 1899 roku rozpoczęło w Raciborzu działalność nowe katolickie seminarium nauczycielskie. Dla niego wzniesiono budynek przy końcu ulicy Opawskiej. Ponieważ budowa jeszcze trwała, 30 uczniów rozpoczęło naukę w budynku byłej szkoły Nowych Zagród, położonej między ulicą Staszica a parkiem. 11 października 1900 roku nastąpiło uroczyste poświęcenie i otwarcie budynku przy Opawskiej 81. W roku szkolnym 1901/1902 seminarium miało już pełne trzy klasy, w których nauczało siedmiu pedagogów. Uczniowie nabierali praktyki w dwóch szkołach ćwiczeń. 200 dzieci z Nowych Zagród uczyło się w jednej trzyklasowej i jednej jednoklasowej szkole. W międzyczasie na podwórzu seminarium zbudowano budynek dla szkoły ćwiczeń, który oddano do użytku 1 listopada 1907 roku. W marcu 1926 roku odbyły się egzaminy końcowe ostatniego kursu katolickiego seminarium nauczycielskiego. Po 27 latach działalności zostało rozwiązane po wykształceniu 540 nauczycieli.

Od października 1925 roku w budynku tym rozpoczęło działalność państwowe liceum dla dziewcząt, którego patronem był niemiecki poeta Hoffmann von Fallersleben. W 1926 roku istniała tu także trzyletnia szkoła dla dziewcząt, w której naukę kończono tzw. małą maturą. W 1945 roku szkoła nabrała charakteru zbliżonego do pierwotnych założeń. 3 września 1945 roku otworzyło swoje podwoje Państwowe Liceum Pedagogiczne przyjmując do czwartej klasy gimnazjum semestralnego 60 uczniów. Dalszych 63 adeptów przyjęto na sześciomiesięczny kurs dla nauczycieli. W następnym roku uruchomiono kurs dla wychowawczyń przedszkoli. Organizatorem i pierwszym dyrektorem liceum był Jan Smyrski. Na początek trzeba było przeprowadzić remont budynków i postarać się o sprzęt. Personel pedagogiczny na rozpoczęcie roku szkolnego 1946/1947 obejmował 16 osób. Państwowe Liceum Pedagogiczne rozwiązano w 1959 roku. W tym czasie mury liceum opuściło 716 absolwentów. Po 1959 roku kształceniem nauczycieli zajmowało się Studium Nauczycielskie. Przy Opawskiej 81 przez długie lata mieściła się Szkoła Podstawowa nr 11, a obecnie Gimnazjum nr 5 im. Jana Pawła II.