By dożyć 100 lat, trzeba bardzo chcieć

Andrzej Bronder od trzech lat mieszka w Raciborzu, wcześniej jego życie związane było głównie z Katowicami, gdzie się urodził. - Na świat przyszedł dokładnie 30 listopada 1910 roku w Bogunicach, które wtedy były jeszcze oddzielną miejscowością, nie należały do Katowic - opowiada syn Norbert. Ojciec pana Andrzeja pochodził z Warszawy, a matka spod Krakowa, z Bierawy. - Dziadek był żołnierzem i żandarmem, ojciec miał siostrę i brata, ale nie żyją już. Ojca też słabo pamięta, bo zginął w I wojnie światowej - mówi pan Norbert.

Jako młody chłopak jubilat fascynował się piłką nożną. - Grał w klubie FC Katowice. Dzięki temu wybił się i dostał pracę w banku w Katowicach, gdzie był głównym kasjerem - wspomina syn pana Andrzeja, który dużo wie o życiu ojca, dzięki temu, że od 3 lat spisuje jego wspomnienia. - Gdy wybuchła wojna, ojca powołano do wojska. Następnie trafił do niewoli w Serbii. Często wspomina, że wtedy życie uratował mu znaleziony kawałek chleba, który ktoś wyrzucił - opowiada pan Norbert. - Dziadek podkreśla, że w tych ciężkich czasach nie raz dzięki opatrzności Bożej uniknął śmierci - dodaje wnuczka Helena.

Po wojnie Andrzej Bronder wrócił do banku, a następnie pracował w Chorzowskich Zakładach Gastronomicznych. Żonę poznał w kawiarni w Katowicach, w której pracowała. - Ślub odbył się w 1938 roku, a po nim zamieszkali w Katowicach-Ligocie - mówi syn Norbert. - Ojciec zawsze chwalił się, że nie miał matury i studiów, a był kierownikiem działu finansowego w Chorzowskich Zakładach Gastronomicznych i sam prezydent Katowic prosił go, by był ich głównym księgowym. Powiedział mu, że jest urodzonym finansistą - kontynuuje.

Doczekał się 2 synów: Norberta i Joachima oraz córki Teresy, która w wieku 6 lat zmarła; ma także 4 wnuczki: Helenę, Małgorzatę, Marię i  Dorotę. - Przyszywanych wnuków ma ok. 13 - śmieje się synowa pana Andrzeja, która razem z mężem prowadzi zawodową rodzinę zastępczą.

Przez długi czas pan Andrzej był bardzo samodzielny. - 3 lata temu miał wypadek, wywrócił się i miał operację, po której przyjechał do nas - opowiada pan Norbert. - Do tej pory był bardzo samodzielny, mieszkał sam i świetnie sobie radził - dodaje wnuczka Helena. W Raciborzu co dzień odwiedza go siostra Urszula z klasztoru Annuntiata. - Czy mróz czy słońce, zawsze przyjeżdża na rowerze - mówi pan Norbert.

Jaka jest recepta na długowieczność? Rodzina jubilata stwierdza, że sport i czynny tryb życia może być na to sposobem. - Ojciec całe życie dużo biegał, ćwiczył, grał w piłkę nożną. Poza tym nigdy nie pił piwa, a okazyjnie wódkę. Odżywia się skromnie - wylicza syn Norbert. - Ojciec bardzo chciał dożyć 100 lat. Jak go znam, od 30 lat, zawsze słyszałam, że chce dożyć 100 urodzin i dopiął swego - kończy synowa jubilata, pani Regina.

Dokładnie w dniu 100 urodzin pana Andrzeja odwiedzili prezydent Raciborza Mirosław Lenk i kierowniczka USC Katarzyna Kalus. Życzyli mu kolejnych 100 lat, a pan Andrzej zwrócił się do prezydenta: - Życzę panu mądrej i silnej ręki do rządzenia.

JaGA