Ponad 150 lat historii zapisanej w murach. Apteka Pod Łabędziem - kartka z historii

Historia nieruchomości sięga XVIII wieku. W 1767 roku kupił ją doctor medicinae Carl Krotochwil. W 1870 roku, w wyniku licytacji, za 6800 talarów nabył ją kupiec Adolf Henryk Polko, radca handlowy i członek rady miasta, właściciel gorzelni przy placu Marcelego.

W kwietniu 1875 roku budynek kupił Herman Ohlert, który na podstawie koncesji wydanej 7 września tego samego roku urządził w nim aptekę. Przez kolejne dziesięciolecia nieruchomość pozostawała w rękach aptekarzy. W źródłach pojawiają się nazwiska kolejnych właścicieli: Schwendler (1879), Rychly (1880), Riesenfeld (1882), Bourbiel (1884), Eckstein (1894) i Lubinski (1909).

W 1928 roku dom z apteką kupił od Kellera Aleksander Süsskind, który w 1937 roku sprzedał nieruchomość Richardowi Herrmannowi.

Budynek przetrwał działania wojenne. Apteka Pod Łabędziem działała kilkadziesiąt lat po wojnie. Dziś już nie funkcjonuje. Pamiątką po jej historii pozostaje charakterystyczny łabędź umieszczony na elewacji, przypominający o dawnej nazwie i przeznaczeniu tego miejsca.

Spośród współczesnych raciborskich aptek do tradycji historycznej nazwy nawiązuje już tylko Apteka św. Mikołaja.\

Źródło: Paweł Newerla, Dzieje Raciborza i jego dzielnic, Racibórz 2008 (wyd. WAW)