Z niczego tworzyła cuda...

We wspomnieniach nauczycieli powtarzają się stwierdzenia, że Ewa Kubacka była osobą niezwykle spokojną i zaangażowaną w swoją pracę. - To była pasjonatka, uwielbiała pracę z młodzieżą. Świadczy o tym m.in. to, że przez kilkanaście lat była opiekunką Samorządu Uczniowskiego - mówi wicedyrektor SP 15 Kamila Kubiak. - Stoicki spokój i dusza artysty to to, co ją cechowało. Przygotowując dekoracje, gazetki, często zostawała po godzinach. Nie było zegarka; że koniec zajęć i ona idzie do domu - stwierdza wicedyrektor Joanna Paszkowska.

Za jej życzliwość uczniowie odpłacali jej się swoją sympatią. - Była wymagająca, ale zarazem wyrozumiała, co uczniowie bardzo sobie cenili. Gdy występowała na jakimś apelu, to zawsze był wielki aplauz - przypomina Kamila Kubiak. - Świetnie dogadywała się z dziećmi, uczniowie przepadali za nią i zawsze chętnie angażowali się w podjęte przez nią działania - kontynuuje Joanna Paszkowska. - Była siłą napędową całego samorządu. Umiała dzieci zarazić chęcią pracy społecznej - dodaje Małgorzata Latoń, która od 2002 roku pomagała pani Ewie w opiece nad Samorządem Uczniowskim.

Gdy w zeszłym roku w listopadzie pani Ewa przestała przychodzić do szkoły, uczniowie bardzo za nią tęsknili. - Dzieci przychodziły i wypytywały, co się z nią dzieje, a gdy zawiesiłam w jednej z gablot życzenia, które Ewa nam przekazała, zrobiło się wokół niej tłoczno, nie było ucznia, który by tych życzeń nie przeczytał - wspomina pani Małgorzata. - Gdy w lutym uczniowie usłyszeli, że mamy zamiar ją odwiedzić, zaczęli robić dla niej walentynki. Nie było klasy, która by takiej walentynki nie wykonała, a było również wiele walentynek indywidualnych od uczniów, z którymi Ewa była szczególnie związana - dodaje nauczycielka.

Skromność to kolejna cecha Ewy Kubackiej, która w SP 15 przepracowała 24 lata. - Zawsze pozostawała gdzieś na drugim czy trzecim planie. Unikała rozgłosu i eksponowania swojej osoby - opowiada pani Kamila. - W jej pracy było widać, że nie robiła nic dla siebie, tylko dla dzieci - dodaje pani Joanna.

Koledzy Ewy Kubackiej podkreślają też, że była ona specjalistką w swojej dziedzinie. - Miała iskrę Bożą, dzięki której potrafiła wyczarować niezwykłe rzeczy - stwierdza wicedyrektor Kubiak. - Z niczego tworzyła cuda - dodaje Joanna Paszkowska. - Była nauczycielem-artystą, podchodziła do życia i pracy w inny sposób niż pozostali nauczyciele, miała specyficzne, ciepłe podejście do uczniów - słyszymy od dyrektora SP 15 Andrzeja Ciesielskiego.

Pani Ewy nie spotkamy już na szkolnym korytarzu, jednak wciąż jest ona tam obecna dzięki swoim pracom. - Gazetki, które zdobią szkolne korytarze to dzieła Ewy, które na długo jeszcze z nami pozostaną. Dokumentowała ona wszystko, co działo się w naszej szkole, pamiętała o wszystkich uroczystościach, świętach i rocznicach, a tworząc dekoracje, potrafiła stworzyć niepowtarzalny klimat. Gdy jeszcze nie byłam pracownikiem tej szkoły, a przychodziłam tu, nie sposób było nie zauważyć jej prac - wspomina Kamila Kubiak.

- Była osobą bez nerwów, strasznie spokojną i opanowaną. Często z koleżankami śmiałyśmy się, że dzięki temu swojemu spokojowi będzie żyć wiecznie. Pozostanie w mojej pamięci jako uśmiechnięta i życzliwa nauczycielka, która zawsze miała czas dla dzieci - kończy Małgorzata Latoń.

JaGA