Co w kościach zapisane? Muzeum zaprasza na prelekcję

O tym będzie mowa na kolejnym spotkaniu z zabytkami, już 27 kwietnia o godz. 18.00 w budynku przy ul. Chopina.

Na zdjęciu poniżej krypta grobowa nr 2 w prezbiterium dawnego kościoła ss. dominikanek, jedna z kilkunastu odsłoniętych w latach 90. XX wieku. Prace prowadzono w latach 1992-1998. Kierowała nimi archeolog Krystyna Kozłowska. W obrębie prezbiterium oraz nieistniejącej już kaplicy św. Dominika, zlokalizowanej niegdyś przy północnej ścianie kościoła odkryto w sumie 26 pochówków. Krypta 2 ulokowana jest przy północnej ścianie prezbiterium w pobliżu fundamentów ołtarza. Zachowała się w dobrym stanie i wykonana została z cegły gotyckiej. Wnętrze, które nie zostało spenetrowane zawierało 3 pochówki. Złożono w nim jedną dorosłą osobę w wieku 20-30 lat – kobietę o wyjątkowo wysokim, jak na tamte czasy, wzroście ponad 170 cm. Pochowana została z 2 dzieci, niemowlęciem w wieku ok. 0-6 miesięcy oraz małym dzieckiem w wieku 24-30 miesięcy. Najpewniej była to matka z 2 dzieci. Cały grobowiec wysypany był bardzo dużą ilością wapna, co sugeruje, że śmierć pochowanych tam osób nastąpiła na skutek choroby zakaźnej. W średniowieczu oraz czasach nowożytnych wapnem obsypywano ciała i groby osób zmarłych na zarazę, grzebano ich zazwyczaj w odizolowanej części cmentarza lub poza miastem. W tym przypadku sytuacja jest zupełnie inna. Mimo śmierci wskutek najpewniej zakaźnej choroby, zmarli złożeni zostali w reprezentacyjnym miejscu publicznym - prezbiterium jednego z ważniejszych kościołów w mieście, przy samym ołtarzu. Sytuacja ta wskazuje, że były to osoby o wysokiej randze społecznej. Niestety, nie znamy ich tożsamości.